خواهم که شبی با تو هم آغوش ، بمیرم

مست از لب میگون تو ، مدهوش بمیرم

خواهم که ز جام نگهت مست شوم مست

تا وارهم از عقل و همه هوش بمیرم

ای قبله گه جان و دلم چشم سیاهت

در سجده شوم واله و بی هوش بمیرم

رسوای جهانی شدم از عشق تو ایدوست

مگذار به دور از تو فراموش بمیرم

قربانی آن غمزه جادوی نگاهت

این جان و تن و چشم و دل و گوش بمیرم

عمریست که فریادگر عشق تو هستم

آن به صنما پیش تو خاموش بمیرم

ای سرو قدت جلوه ای از جنت و طوبا

بی لطف تو ای سرو قبا پوش بمیرم

از روز ازل تشنه صهبای وصالم

جامی ده از آن چشمه پر نوش بمیرم

سنگین بود این بار فراقت به دل و جان

بر دار دلا بار غم از دوش بمیرم

چون قوی بدنبال تو پرواز کنانم

خواهم که در آن خلوت آغوش بمیرم