4 سالگی آرایش جان
سلام بر دوستان آرایش جان
حدودا سه سال پیش در شهریور ماه ۱۳۸۸ وبلاگ آرایش جان راه اندازی شد. عنوان وبلاگ را
از شعر زیبای حکیم فردوسی الهام گرفتم ، آنجا که می فرمایند :
که فرهنگ آرایش جان بود
سخن گفتن از گوهر آسان بود
بدین طریق "آرایش جان" را بعنوان نام وبلاگ انتخاب کردم .
چون عمده ترین دغدغه من در مسایل اجتماعی و سیاسی و حتی اقتصادی جامعه مان " فرهنگ "
می باشد. و معتقدم که ریشه همه موفقیت هاو ناکامیها و تحولاتی که رخ میدهد بگونه ای درفرهنگ
و چند و چون فرهنگی و تفکرات و ذهنییت ها و اندیشه های ماست . اگر تغییری در عرصه فرهنگی
جامعه ما شکل بگیرد ، بی شک در سایر ابعاد جامعه نیز دگرگونی هایی رخ خواهد داد.
بهر حال وبلاگ آرایش جان بتدریج و آرام آرام شکل گرفت، از سروده هاو نکته هایی که به ذهنم
می رسید در پست های آن قرار می دادم و در این مسیر بر تجربیات و آموختنی های من نیز
افزون می گشت .
افراد متعددی بازدید می کردند و نظراتی را می نگاشتند. از ضعف و قوت پست هاسخن می گفتند و
بعضا سوالات و پیشنهاداتی ارایه می نمودند . و بنده هم با وبلاگهای بیشتری آشنا می شدم و از
مطالب و نوشته ها و دیدگاههای آنها بهره می بردم . می توانم بگویم که وبلاگ نوعی خلاء ارتباطی
انسان را پر میکند و آدمی را در کانونی از این ارتباطات مجازی قرار میدهد.
یک حس انتظار و اشتیاق در درون انسان در عرصه وبلاگ نویسی شکل می گیرد ، انتظار حضور
دوستان در وبلاگت و اشیاق خواندن و دیدن مطالب دوستان در وبلاگهایشان .
سهیم کردن دیگران در لذت نوشته هایمان و سهیم شدن ما در لذت خواندن مطلب دوستانمان.
نکته فوق را می توان از زیباترین کارکردهای وبلاگ نویسی برشمرد.
در فرایند وبلاگ نویسی از بزرگترین اتفاقاتی که شکل می گیرد ، مفهوم" ارتباط متقابل" است که
یک امردوسویه بوده و از جنس کنش و واکنش های اجتماعی است آنهم از نوع پیوسته آن .
و نیز از فایده های دیگر وبلاگ نویسی اصولی ، رخداد مفهوم زیبای "احترام متقابل اجتماعی "
است ، که دربین دوستان بوجود می آید. امروز با پشت سر گذاشتن سه سال وبلاگ داری
به این نتیجه رسیده ام که حوصله و تواضع و نیز احترام و ارزش قایل شدن به دیگران می تواند در
حفظ و نگهداری دوستان وبلاگ و هم بر پویایی و استمرار آن موثر باشد .
البته غنای مطالب و زیبایی نوشته های آن نیز تاثیر بسزایی در امر فوق دارد.
بهر حال، بنده در این مدت با دوستان خوب و خوش فکر و با وبلاگهای ارزشمند آنها که کم هم
نیستند ، آشنا شده ام و از نوشته ها و مطالبشان بهره فراوانی برده ام.
گرچه بعضی ها نیز در این مسیر حضورشان کم رنگ شده و یا وبلاگشان تعطیل و یا نیمه فعال گشته
است. که" صلاح مملکت خویش خسروان دانند".
امیدوارم در چهارمین سال وبلاگ نیز در چهارچوب فهرست موضوعی آن ،خصوصا در موضوعات
جامعه شناسی و انسان شناسی ،مطالبی را به دوستان تقدیم کنم . و با نظرات و ارشادات این
عزیزان بر غنای مطالب و ارتقاء کم و کیف آن بیافزایم .
و صد البته بیش از مطالب خودم به نوشته هاو پست های همه دوستان علاقمند بوده ، که هم لذت
میبرم و هم یاد می گیرم .
لازم میدانم بار دیگر از حضور و تشویق و نظرات ارجمند شما دوستان در سه سالی که گذشت
صمیمانه تشکر کرده و برای همه شما آرزوی موفقیت نمایم .
ارادتمند همه دوستان عبدالصمد
زدانا بپرسید پس دادگر